تبلیغات
ANESTHESIA - ضرورت و اهمیت پوزیشن در بیهوشی
تلاش... تلاش... تلاش...

ضرورت و اهمیت پوزیشن در بیهوشی

1390/02/14 02:34 ب.ظ

نویسنده : محمد
ارسال شده در: همه چیز در مورد بیهوشی ... ،

برای مطالعه به ادامه مطلب مراجعه کنید ...

پوزیشنینگ وظیفه متخصص بیهوشی، جراح و کادر پرسنل اتاق عمل است.

علت اهمیت آن، هم آسیب های نورولوژیک و هم تغییرات فیزیولوژیک است.

تغییرات فیزیولوژیک:

-          تغییرات قلبی: در اثر تغییر وضعیت از ایستاده به خوابیده، بازگشت وریدی افزایش پیدا می کند و در ابتدا برون ده قلبی زیاد می شود. این افزایش باعث ارسال ایمپالس های سمپاتیک شده و ضربان قلب را کاهش می دهد، یعنی در کل برون ده قلبی و حجم ضربه ای کاهش پیدا می کنند.

-          تغییرات تهویه ای: به علت اعمال بیهوشی و پوزیشنینگ، در تهویه و خونرسانی تداخل ایجاد می شود در نتیجه Vtو FRC کاهش پیدا می کنند. در این حالت به علت محدود شدن حرکت قفسه سینه و دیافراگم احتمال آتلکتازی و شنت داخل ریوی زیاد می شود.

-          تغییرات مغزی: در پوزیشن های مختلف تغییرات مختلف را می توان دید، از جمله کاهش یا افزایش جریان خون مغز و فشار مایع مغزی-نخاعی.

-          تغییرات احشاء درونی: در پوزیشنهایی مثل سوپاین (خوابیده به پشت) احشاء شکمی فشرده می شوند، فشار وارده بر IVC ممکن است میزان جریان خون اندام ها را تغییر دهد؛ همچنین مشکلاتی از قبیل سندرم هایپوتنشن سوپاین (SHS) رخ دهد. درضمن تحت فشار قرار گرفتن IVC باعث کاهش بازگشت وریدی به قلب نیز می شود.

آسیب های نورولوژیک:

از عوامل ایجاد کننده آن می توان به فشار و کشش اشاره کرد. این دو عامل علاوه بر تحریک عصب باعث کاهش گردش خون بافتی نیز می شوند.

در ضمن عوامل مستعد کننده ای هم داریم از جمله:

-          هایپرتروفی غلاف مچی به ویژه در مردان.

-          خم شدن طولانی آرنج.

-          بیماریهای همراه مثل دیابت شیرین، کمبود ویتامین، مصرف مشروبات الکلی و سرطان.

-          اختلالات انعقادی.

-          سیگار کشیدن.

-          ناهنجاری های مادرزادی.

-          نوع جراحی.

-          طولانی شدن زمان عمل بیش از 4 ساعت و طولانی شدن زمان بستن کاف فشار سنج.

اعصابی که آسیب دیدگی آنها شایعتر است:

-                    Ulnar

این عصب بیشترین آسیب دیدگی را دارد و جزء موارد شایع محسوب می شود. در اثر برخورد جسم جسم تیز به قسمت پشتی بازو و اپی کندیل داخلی و همچنین فشار خارجی توسط لبه تخت آسیب می بیند.

اگر بیمار بعد از عمل نتواند پنجمین انگشت دست خود را Abduct کند و یا حس در انگشتان چهارم و پنجم کاهش یافته باشد و یا عضلات داخلی دست Atrophy پیدا کرده باشند همگی علائم آسیب به عصب هستند.

فاکتورهای خطری که ریسک آسیب را بالا می برند:

جنس مذکر – دیابت – کمبود ویتامین – مصرف الکل – سیگار کشیدن

* برای جلوگیری از آسیب از فشار آمدن روی عصب جلوگیری کنیم، در پوزیشن سوپاین دست را بیشتر از 90 درجه باز نکنیم، دست را زیاد نچرخانیم و در حالت خنثی قرار دهیم.

 

- Brachial:

 

این عصب به خاطر بلند بودن و نزدیکی به اجزاء استخوانی جزء موارد شایع محسوب می شود.

عللی که باعث آسیب می شوند شامل: باز کردن بازو بیش از 90 درجه - چرخش گردن به سمت مخالف - کشیدن و باز کردن جناق در اعمال جراحی قفسه سینه و استفاده  نادرست از شانه بند

* برای جلوگیری از آسیب باید از باز کردن بازو بیش از 90 درجه و چرخش همزمان گردن و باز کردن بازو جلوگیری کنیم. درضمن در پوزیشن لترال زیر قفسه سینه بالشتک قرار دهیم تا سر استخوان بازو به ناحیه زیر بغل فشار نیاورد.

 

منتظر ادامه مطلب باشید

با تشکر از: ف. فولادوند




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: 1390/03/20 01:02 ق.ظ